இந்தியக் கனவு

உனக்கும் எனக்கும் இடைவெளியில்

இரண்டாயிரம் தொலை மைல்கள்,

இரண்டு பகல், ஒரு இரவு கொலை பயணங்கள்,

ஐந்து கொடும் எல்லைகள்,

ஐம்பது கோடி நெருக்கடி மனிதர்கள்…

கணக்கிட முடிந்தவைகளாக இவைகளெல்லாம், உனக்கும் எனக்குமான இடைவெளியில்…

நாம் எனப்படுவது?

உன்னையும், என்னையும், யாரையும் பற்றி
நானென்ன புதியதாய்ச் சொல்லிட ?!

நாம்,
கடல் தள்ளிய கடைசி அலை
கரையில் விட்டுச் சென்ற நுரைகள் மட்டுமே.

இருளில் மூழ்கிய இரவுகள்

இந்த இரவில் இன்னும் மிச்சமிருப்பது
நானும், விடியலும் மட்டுமே.

இவ்வுலகம் வழக்கம்போல
காலையில் கண் விழித்து
என்னோடு வீதி வந்து சேர்ந்துவிடும்.

இவ்வுலகம் நேற்று விட்டுச்சென்ற இடத்திலிருந்து தொடர்ந்து கொள்ளும் தினந்தோறும்.

மீண்டும் மீண்டு மீள முடியாத உலகைத் தேடிச் செல்கிறது இவ்இரவுகளின் பாதைகள்.

இப்போது இந்த உலகில் மிச்சமிருப்பது
நானும், இவ்இரவும் மட்டுமே.

வானிலை அறிக்கை – Weather Report

வாழ் நிலை அறிக்கையில்
புயல் எச்சரிக்கை.

மௌனப் புயலில் மெள்ளச் சாகும் மனிதர்கள்.

நிலா வரும் வழியில் வர இருக்கிறது இவ்இரவுப் புயல்.

மீதமிருக்கும் இப்பொழுதுக்குப் பின்
தாக்க வருகிறது இரவுகள் எனும்
பெரும் புயல்கள்.

இழப்பீடுகள் இல்லா இப்புயலுக்கு இரவுகள் என்று பெயர்.

டைரியின் பக்கங்கள்

யாரோ ஒருவரின் டைரியில்
எழுதப்பட்ட,
எழுதாமல் விடப்பட்ட,
கிறுக்கப்பட்ட,
கிழித்தெரியப்பட்ட
ஒற்றைப் பக்கம் தானே நீயும், நானும்.

ஐஸ்கிரீம் உருகுகிறது

கடந்த வாரம் பாரிஸ் காலநிலை மாற்ற ஒப்பந்தத்தில்

அமெரிக்கா வெளிநடப்பு செய்ததிலிருந்து

மனமெனும் குடுவையிலிருந்து ஒரு சப்தம்

அதிகமாகிக் கொண்டே வருகிறது.

காலநிலை மாற்றத்தை,

வெப்பத்தைக் கட்டுப்படுத்த எதுவும் நான் செய்யமாட்டேன்

எனச் சொல்லி அடம்பிடிக்கிறது அமெரிக்கா.

இதுவரை எந்த நாட்டின் ஒப்பந்தத்திலிருந்தும்

நேரடியாகப் பாதிக்கப்படாத நான்,

இந்த ஒப்பந்தத்தால் அடிக்கடி

நொடிக்கொருமுறை பாதிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்.

தட்டில் போட்டு வைத்திருந்த உணவு

என் அவசரத்திற்கு ஏற்ப

சூடு குறைய நெடுநேரம் பிடிக்கும் போது,

அடுத்தமுறை நான் கேட்பதற்குள்

சாப்பிட்டு முடிக்க வேண்டுமென

என் அம்மா சற்று சூடாகச் சொல்லிவிட்டு செல்கிறாள்.

குளியலறைக் ஹீட்டர்’கள்

இப்போது கடும் உக்கிரமாக வேலை செய்கிறது,

இதுவரை தண்ணீர் சூடாகக் காத்திருந்த நான்,

இப்போதெல்லாம் சூடான நீர் சில்லென்றாக

வெகுநேரம் காத்திருக்கிறேன்.

சாலையில் மதிய வெயிலில் ஆட்டோ,

பக்கத்திலிருந்த கார் இடம் பெரும்

வெப்பச்சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தது,

அவ்விரு வண்டியினுள்ளும் சிலர்.

இவற்றை விட என் மனதை

அதிகம் உருக்குவது திடீரென

உடலுருகும் ஐஸ்கிரீம்கள் தான்.

ஒருவேளை அமெரிக்க அதிபருக்கு

அவரின் மகளுக்கு ஐஸ்கிரீம்

வாங்கித் தர வேண்டிய தேவை இல்லாமல் போயிருக்கலாம்.

ஆனால் இந்தியாவின் இருதயத்தில்

ஆழ்தூரத்தில் இருக்கும் என் ஊரில்

உடனே உருகாத ஐஸ்கிரீம்

கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள் ஒரு மகள் அவள் அப்பாவிடம்.

ஐஸ்கிரீம் பார்லர்களில்

ஓர் ஐஸ்கிரீம் நேரம் உயிர்வாழும் காதல்களின்

வாழ்நாள் குறைந்து கொண்டே வருகிறது.

இவையெல்லாம் விட,

நான் புதிதாக கண்டுபிடித்த சந்தோசம்

ஞாயிற்று கிழமைகளின் இரவுகளில்

நான் சாப்பிடும் ஐஸ்கிரீம் நேரங்கள்.

உடனே உருகிடுவடும் அவ்ஐஸ்கிரீமால்

என் விடுமுறைகள் விசுக்கென குறைந்து போய் விடுகிறது,

அமெரிக்க அதிபருக்கு

உலகின் சுடுநிலை புரிவதற்குள்

என் அடுத்த ஐஸ்கிரீமும் உருகிவிடும் போலிருக்கிறது…

இங்கு தூக்கம் விற்கப்படும்

பணப்பற்றாக்குறை,
வைட்டமின் பற்றாக்குறை போல

நகரில் திடீரென தூக்கம் பற்றாக்குறை ஆனது. தூக்கமில்லாத இரவுகளை இருள் சூழ்ந்திருந்தது.
வயதான ஒருத்தி டாக்டரிடம் தன் வேதனை வலி சொல்ல, தூங்கச் சொல்லி எழுதிக் கொடுக்கிறார் டாக்டர். தூக்கம் வாங்க எங்கு செல்வதென அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

இரத்தம் முதல் இருதயம் வரை சுடச்சுட புதிதாக கிடைக்கிறது, ஆனால் தூக்கம் தர ஆளில்லை.

வெளியில் சென்று வரும்போது பார்த்தேன், தூக்கத்திற்காக எவ்வளவு பணம் வேண்டுமானாலும் தருவதாக தொழிலதிபர் ஒருவர் மெடிக்கல் முன் வியாபாரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். ஆனாலும் விற்க அவனிடம் தூக்கம் இல்லை.

வழியில் ஒருவன் கத்தியைக் காட்டி என்னை மிரட்டி தூக்கம் கொடுத்துவிட்டு போகச் சொல்லி மிரட்டுகிறான். நல்ல வேலையாக என் தூக்கத்தை வீட்டிலேயே வைத்துவிட்டுச் சென்றதால் என் தூக்கம் பிழைத்தது.

என்வயது நண்பன் ஒருவன் தூக்கத்திற்காக உயிரையே கூட தருவதாகச் சொல்கிறான்.

இங்கு தூக்கத்திற்காக உயிர்கள் எடுக்கப்படுவதாக பிரேக்கிங் நியூஸ் செய்திகள் வருகிறது.

தூக்கம் இங்கு விற்கப்படும் என போலியான வியாபாரம் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன, ஆனால் யாருக்கும் தெரியவில்லை தூக்கத்தை எப்படி வாங்கிச் செல்வதென்று.

எங்கு பார்த்தாலும் தூக்கம் குறைந்து கொண்டே செல்கிறது, தூக்கம் உற்பத்தி செய்ய இன்னும் எந்த நாட்டு விஞ்ஞானிகளும் மாத்திரைகளோ, விஷமோ வெளியிடவில்லை.

ஐயோ! எனக்கும் தூக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைகிறது. என்னிடம் மிச்சமிருக்கும் கொஞ்ச தூக்கத்தில் நான் தூங்கச்செல்கிறேன்…

பணப்பற்றாக்குறை,
வைட்டமின் பற்றாக்குறை போல

நகரில் திடீரென தூக்கம் பற்றாக்குறை ஆனது.
தூக்கமில்லாத இரவுகளை இருள் சூழ்ந்திருந்தது.
வயதான ஒருத்தி டாக்டரிடம் தன் வேதனை வலி சொல்ல, தூங்கச் சொல்லி எழுதிக் கொடுக்கிறார் டாக்டர். தூக்கம் வாங்க எங்கு செல்வதென அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

இரத்தம் முதல் இருதயம் வரை சுடச்சுட புதிதாக கிடைக்கிறது, ஆனால் தூக்கம் தர ஆளில்லை.

வெளியில் சென்று வரும்போது பார்த்தேன், தூக்கத்திற்காக எவ்வளவு பணம் வேண்டுமானாலும் தருவதாக தொழிலதிபர் ஒருவர் மெடிக்கல் முன் வியாபாரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். ஆனாலும் விற்க அவனிடம் தூக்கம் இல்லை.

வழியில் ஒருவன் கத்தியைக் காட்டி என்னை மிரட்டி தூக்கம் கொடுத்துவிட்டு போகச் சொல்லி மிரட்டுகிறான். நல்ல வேலையாக என் தூக்கத்தை வீட்டிலேயே வைத்துவிட்டுச் சென்றதால் என் தூக்கம் பிழைத்தது.

என்வயது நண்பன் ஒருவன் தூக்கத்திற்காக உயிரையே கூட தருவதாகச் சொல்கிறான்.

இங்கு தூக்கத்திற்காக உயிர்கள் எடுக்கப்படுவதாக பிரேக்கிங் நியூஸ் செய்திகள் வருகிறது.

தூக்கம் இங்கு விற்கப்படும் என போலியான வியாபாரம் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன, ஆனால் யாருக்கும் தெரியவில்லை தூக்கத்தை எப்படி வாங்கிச் செல்வதென்று.

எங்கு பார்த்தாலும் தூக்கம் குறைந்து கொண்டே செல்கிறது, தூக்கம் உற்பத்தி செய்ய இன்னும் எந்த நாட்டு விஞ்ஞானிகளும் மாத்திரைகளோ, விஷமோ வெளியிடவில்லை.

ஐயோ! எனக்கும் தூக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைகிறது. என்னிடம் மிச்சமிருக்கும் கொஞ்ச தூக்கத்தில் நான் தூங்கச்செல்கிறேன்…

Shift+Delete

ஒரு உறவை,
ஒரு அறிமுகத்தை,
ஒரு நினைவுகளை,
ஒரு உரையாடலை,
ஒரு தொடர்பு எண்ணை
மொபைல் போனிலிருந்து டெலிட் செய்யப்படுவது போல
அவ்வளவு எளிதாக இருப்பதில்லை

மனதிலிருந்து ஒவ்வொன்றாக டெலிட் செய்ய முயற்சிக்கையில்…

வேடம் தாங்கிய பறவைகள்

நகரத்தில் புதிதாக வந்திருக்கும் பறவைகள் இவர்கள்,

சந்தோசங்களைக் கொண்டு வரும் தேவதூதர்கள் இவர்கள்,

சந்தோசங்களை, தேவைகளை, அவசரங்களை ஓரிடத்தில் இருந்து வேறிடம் கடத்துகிறார்கள்.

பூக்களைச் சுமக்கையில் அவற்றின் வாசனைகளை இவர்கள் சுவாசிப்பதில்லை,
முதலாளித்துவ முரட்டுத்தனங்களும் அடிமைத்தன ஆசைகளும் இந்நகரத்தில் யாரோ ஒருவரால் இவர்கள் மீது செலுத்தப்பட்டிருக்கும்,

எந்த நிமிடத்திலும் யாராவது ஒருவரால் கண்காணிக்கப்படுபவர்களாக

இருக்குமிவர்களுக்கு ப்ரைவசியென்ற ஒன்று இருந்தாக இல்லை,

கொண்டுவரும் பொருளுக்கேற்ப சந்தோசமாகச் சிரித்துக் கொண்டோ, வருத்தமான முக உணர்ச்சிகளையும் சேர்த்து டெலிவர் பண்ண வேண்டிய தேவையில்லாததால், இவர்களெப்போதும் உணர்ச்சியற்ற அல்லது ஒரே உணர்ச்சியுள்ள முகத்திலேயே டெலிவரி செய்கிறார்கள்.
அந்த அடைமழை இரவில்
எனக்கு உணவு கொண்டு வந்தவர்,
சாரி சார், மழை நல்லாப் பெய்யுது. அதான் டெலிவரி கொஞ்சம் லேட் ஆயிருச்சு எனச் சொல்லியபடி உணவை என் கை மாற்றினார்.

தேங்க்ஸ் ப்ரோ, பாத்துப் போங்க எனச் சொன்னதும் பதிலுக்கு ஒரு சிறு சிரிப்பை திருப்பி டெலிவரி செய்துவிட்டு மழையில் நனைந்தபடி இருந்த வண்டிக்குச் சென்றார். அடைமழைக் குளிரிளும் அவர் கை பிடித்திருந்த சாப்பாட்டுப் பொட்டலம் சூடாக இருந்தது.

திரும்ப என் அறைக்கு வந்து பார்க்கையில் இந்த டெலிவரிக்கு எத்தனை ஸ்டார் கொடுப்பீர்கள் என ஐந்து ஸ்டார்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு கேட்கிறது என் மொபைலுக்குள் தங்கியிருக்கும் அவருடைய எஜமான்.

அர்த்தமற்ற வருத்தம் தான்
டெலிவரி பையன்கள் மீது எனக்கெப்போதும்…

தவிர்த்திருத்தல்

இருள் மெல்லக்கவ்விய சாலையின் ஓரத்தில், நகர்பவர்களை வேடிக்கை பார்த்தபடி நகராமல் அமர்ந்திருந்தேன்.

அந்த மெல்இருட்டில் திடீரென ஒருவர் என் முன் நின்றார் அல்லது அப்போது தான் நான் அவரை அவ்வழியில் திடீரென கவனிக்கிறேன்.

என்னிடம் வந்த அவர் தன்னைக் கார்பரேட் கடவுள் என அறிமுகம் செய்து கொண்டார், பதிலுக்கு நானும் இந்தக் கார்பரேட்டின் ஒரு எச்சம் தானென அறிமுகம் செய்து கொண்டேன்.

கார்பரேட் சாம்பிராணிகள் மார்க்கெட்’க்கு வந்த சில நாட்களிலிருந்து கார்பரேட் சாமியார்கள் நாங்களும் உருவாக்கப்பட்டோம் என தொழில் வரலாறு பேசினார்.

என்னிடம் பதிலுக்கு ஏதோ எதிர்பார்த்திருக்கிறார் என நினைத்து பதில் தேடி நானும் மௌனமானேன்.

ஏதோ ஓர் கல்லூரி நிறுவன அதிபரின் வியாபார ஆசைப்படி அவர் கல்லூரியில் படிக்கப்பட்டு உருவான கம்ப்யூட்டர் என்ஜினியர் நான், இதில் என் விருப்பங்கள் வியாபாரமாக்கப்பட்டதை நினைத்தபடி இருந்தேன்.

எங்களின் தொடர் மௌனத்தைக் கடவுள் தன் தொண்டையைக் கனைத்தபடி கலைத்து என் அன்றாடங்களைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

என்னைப் பற்றி உனக்கெப்படி தெரியும் எனக் கேட்க நினைத்ததும், அவர் கடவுள் எனச் சொல்லியது ஞயாபகம் வர நான் மீண்டும் அமைதியானேன்.

சட்டென அவரின் செல்போன் சினுங்க, பாஸ்வேர்டு கொடுத்து செல்போன் சினுங்களை அணைத்து அதனிடம் பேச ஆரம்பித்தார். கடவுளே ஆனாலும் நம்ப மறுக்கிறது செல்போன். ஒருவேளை செல்போனுக்கு அவரிடம் ஆகவேண்டிய காரியம் ஏதுமில்லை என நினைத்துக் கொண்டேன்.

அந்த முன்னிரவில் அவரின் முன்னாள் தோழியிடம் இருந்து அழைப்பு வர, புன்முறுவலுடன் போனை எடுத்துப் பேச ஆரம்பித்தவர், ஒரு நிமிடம் அந்தப் பெண்ணிற்கான உலகத்தை Holdல் போட்டுவிட்டு என்னிடம் பேச்சைத் தொடர்ந்தார்.

என்னை எப்போதும் யாரோ ஒருவர் அழைத்துக் கொண்ட தான் இருப்பார்கள், இப்போதைக்கான அழைப்பு வந்துவிட்டது.

உன்னைச் சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி, என்ன வேண்டும் எனக் கேள் என்றார்.

என்னின் எந்தப்பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கச் சொல்லி அவரிடம் கேட்பது எனக் குழம்பிய நான், என் எல்லாப் பிரச்சனைகளும் தீர ஒரு வழி சொல்லுங்கள் என்றேன்.

சற்றும் யோசிக்காத அவர்,

“தவிர்த்திருத்தல் ஒரு தவம்,
முடிவில் நீ, நீயாக கிடைப்பது அதன் வரம்” என்றபடி மறைந்தார்.

எதை, எப்படித் தவிர்க்கச் சொல்கிறார் என யோசித்தபடி என் அறைக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

தோழி ஒருத்தி அவளுக்கு வந்த Unknown ஹாய்’களைத் தவிர்த்ததாகச் சொல்லியிருந்தாள்,

நண்பன் ஒருவன் அவனின் இரவுகளின் தூண்டலைத் தவிர்த்ததாகச் சொல்லியிருந்தான்,

அவ்விரவில் மேகங்கள் என்மீது மழை பெய்யாமல் தவிர்த்திருந்தது.

இப்படி பதிலனுப்பப்படாத ஹாய் முதற்கொண்டு எத்தனையோ வழிகளில் பிரச்சனைகள் தவிர்க்கப்பட்டது கண்டு கடவுளுக்கு பெரும்நன்றி சொல்லியதில்,

அந்நடு இரவில் திடீர் சத்தம் கேட்டெழுந்த என் நண்பன் ஒரு நிமிடம் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்துவிட்டு எதுவும் சொல்லாமல் மீண்டும் தூங்கப்போனான்.

கடவுள் வந்து சென்றது கனவென உணர்கையில்,
பேய்ப் பிடித்ததைப் போல உட்கார்ந்திருந்தேன் அவ்விரவில் நெடுநேரம்…